Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Κρούσματα μηνιγγίτιδας σε τρία δημοτικά σχολεία της Θράκης

Ένα 8χρονο αγοράκι νοσηλεύεται στο νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης εδώ και τρεις μέρες, αν και ο προϊστάμενος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κάνει λόγο για μεμονωμένα περιστατικά
ΤΙ ΕΠΙΣΗΜΑΝΕΙ 
Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΥΓΕΙΑΣ;





Με το άκουσμα της λέξης μηνιγγίτιδας οι γονείς θορυβούνται. Με την πρόκληση κρούσματος μηνιγγίτιδας στο σχολείο οι δάσκαλοι και γονείς αναστατώνονται. Αυτό συμβαίνει τις τελευταίες μέρες στην Κομοτηνή, οπότε και έκαναν την εμφάνισή τους κρούσματα μηνιγγίτιδας σε τρία δημοτικά σχολεία της πόλης, το 1ο, 2ο και 4ο δημοτικό σχολείο. Συνολικά τέσσερις μαθητές ήταν θετικοί στον ιό της μηνιγγίτιδας, γεγονός που προκάλεσε κινητοποίηση αρχικών των διευθύνσεων των σχολείων και στη συνέχεια των ανθρώπων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Ο προϊστάμενος Ηλίας Χαντζής ενημέρωσε τη Διεύθυνση Υγείας για να λάβει την απάντηση ότι δε συντρέχει λόγος ανησυχίας. Μιλώντας στο «Χ» επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν κρούσματα μηνιγγίτιδας σε δημοτικά σχολεία, αλλά επισήμανε πως, «δε θα πρέπει να ανησυχούν οι γονείς. Σε αυτή τη περίπτωση είμαστε σε επαφή και με την Διεύθυνση Υγεία, η οποία επιβεβαιώνει ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να κλείσει σχολείο, ούτε τίθεται θέμα απολύμανσης, γιατί το μικρόβιο αυτό μεταδίδεται από ενήλικα σε παιδί και όχι από παιδί σε παιδί. Επίσης το μικρόβιο δεν μπορεί να ζήσει έξω από τον οργανισμό ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Γι’ αυτό το λόγο τα παιδιά είναι περισσότερο ασφαλή στο σχολείο παρά το να μείνουν στο σπίτι. Αν μείνουν στο σπίτι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο γιατί έρχονται σε μεγαλύτερη επαφή με ενήλικες. Δε συντρέχει κανείς λόγος ανησυχίας, είναι παροδικά τα κρούσματα αυτά και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.


ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΑΠΟΛΥΜΑΝΘΕΙ

Στο τι θα πρέπει να γίνει όταν παρουσιασθεί κρούσμα μηνιγγίτιδας στο σχολείο, απαντά σε έγγραφό της η Διεύθυνση Υγείας Ν. Ροδόπης. Σε αυτό τονίζει ότι ο μηνιγγιτιδόκοκκος δεν μπορεί να ζήσει έξω από τον ζωντανό οργανισμό, ούτε δευτερόλεπτο. Δηλαδή δεν μπορεί να ζήσει στους τοίχους, τα θρανία, στα βιβλία, τα παπούτσια κλπ. Άρα το σχολείο δεν πρέπει να κλείσει, ούτε να απολυμανθεί. Δηλαδή σε καμία περίπτωση δεν φταίει το σχολείο. Είπαμε ότι η μετάδοση από παιδί σε παιδί από επιδημιολογική άποψη είναι ανύπαρκτη και ότι η μετάδοση γίνεται κυρίως από ενήλικους φορείς. Άρα το κλείσιμο του σχολείου δίνει στα παιδιά περισσότερες ευκαιρίες να έρχονται σε επαφή με τους μεγάλους, κι αυξάνει ο κίνδυνος μόλυνσης τους αφού αυτοί κυρίως είναι μικροβιοφόροι. Τα τέσσερα κρούσματα που εμφανίστηκαν στο νομό Ροδόπης είναι κάτι συνηθισμένο, τόνισε ο κ. Χαντζής και δεν μας προκαλεί καμία ανησυχία. Τα παιδιά θα επιστρέψουν στο σχολείο και δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος».

ΠΗΓΗ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΟΙ ΥΓΙΕΙΣ ΜΙΚΡΟΒΙΟΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΣΠΑΝΙΑ ΟΙ ΑΡΡΩΣΤΟΙ

Ενημερωτικά να σημειώσουμε ότι η μηνιγγίτιδα διακρίνεται στην άσυπτο και στην πυώδη. Αιτίας της ασήπτου είναι διάφοροι ιοί και της πυώδους διάφορα μικρόβια. Αν το κρούσμα στο σχολείο είναι άσηπτος μηνιγγίτιδα, δεν υπάρχει καν θέμα συζήτησης. Στη σχολική ηλικία τρία μικρόβια προκαλούν πυώδη μηνιγγίτιδα, ο μηνιγγιτιδόκοκκος, ο αιμόφιλος της ινφλουέντζας και ο πνευμονιόκοκκος. Συχνότερα στη μαθητική ηλικία απαντά ο μηνιγγιτιδόκοκκος, ο οποίος προκαλεί την επιδημική μηνιγγίτιδα και σε αυτόν θα αναφερθούμε.

Ο μηνιγγιτιδόκοκκος όπως γνωρίζουμε είναι GRAM (-) αρνητικός διπλόκοκκος του οποίου μέχρι σήμερα έχουν ανακαλυφθεί 9 ομάδες (A, B, C, Δ, Υ, Ζ, 29, W, 135). Συχνότερη στην Ελλάδα είναι η ομάδα Β. Επιδημίες παρουσιάζονται κάθε 10-15 χρόνια. Ο μηνιγγιτιδόκοκκος μεταδίδεται με τα σταγονίδια που εκπέμπονται με το βήχα και την ομιλία από τους υγιείς μικροβιοφορείς. Η δυνατότητα μετάδοσης της νόσου από τον άρρωστο είναι πολύ μικρή.

Γενικά είναι παραδεκτό ότι πηγή μόλυνσης είναι οι υγιείς μικροβιοφόροι και σπάνια οι άρρωστοι και ότι η μετάδοση της νόσου από παιδί σε παιδί από επιδημιολογική άποψη είναι πρακτικά ανύπαρκτη. Συνεπώς η χημειοπροφύλαξη πρέπει να έχει ως κύριο στόχο την θεραπεία των μικροβιοφορέων. Η μικροβιοφορία αφορά κυρίως τους ενήλικες και η συχνότητα της ποικίλει σημαντικά και ανάλογα με τον πληθυσμό που ελέγχεται, κυμαίνεται από 2- 38%. Είναι ιδιαίτερα μεγάλη σε πληθυσμούς που ζουν ομαδικά και σε άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή με τον άρρωστο, όπως είναι τα μέλη της οικογένειάς του. Το ποσοστό μικροβιοφορίας έχει σχέση με την εμφάνιση επιδημίας αλλά όχι απόλυτη, γιατί έχουν αναφερθεί και επιδημίες με χαμηλό ποσοστό μικροβιοφορίας (1,4 – 2,8%). Η μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα στη χώρα μας παρουσιάζει εποχιακή κατανομή και τα περισσότερα κρούσματα της παρατηρούνται μεταξύ Ιανουαρίου – Ιουνίου, με έξαρση της νόσου τον Μάρτιο.