Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Η μέρα που άλλαξε την ιστορία της Ξάνθης

Πέρασαν 21 χρόνια από την ημέρα που η ομάδα απέκτησε ονοματεπώνυμο και ο Χρήστος Πανόπουλος ενεπλάκη στα διοικητικά της

     ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ




Η φωτογραφία είναι θολή, αφού έχουν περάσει 21 χρόνια. Εικονίζει όμως μια ιστορική στιγμή. Είναι η στιγμή που ο ιστορικός πρόεδρος του ΑΟΞ Θόδωρος Κοκκάλας και ο Χρήστος Πανόπουλος σφραγίζουν τη νέα εποχή της Skoda Ξάνθης.

Ήταν 10 Οκτωβρίου του 1991 όταν η θρακιώτικη ομάδα, που ακόμα ζούσε στο μεθύσι της ανόδου της στην Α' Εθνική, αποκτούσε... ονοματεπώνυμο. Ο πρόεδρος του Αθλητικού Ομίλου Ξάνθης, μην έχοντας πια τη δυνατότητα να ανταπεξέλθει στις οικονομικές δυσκολίες της κατηγορίας, αποφάσιζε να προσθέσει μερικούς... ίππους στη μηχανή της ομάδας και να την δώσει σε μια εταιρία που εκδήλωσε το ενδιαφέρον για την αγορά της. Αυτή ήταν η «ΒΙΑΜΑΡ» του Χρήστου Πανόπουλου, που ανέλαβε τις τύχες του ΑΟΞ, δημιουργώντας νέα δεδομένα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ήταν μια πρωτοποριακή κίνηση για την χώρα μας την εποχή εκείνη αλλά ένα καλά δουλεμένο μοντέλο στην Ευρώπη. Μια κίνηση που συντέλεσε, βάσει αποτελέσματος, στο να γίνει η Ξάνθη μια από τις πιο σταθερές δυνάμεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Ήταν μια εποχή που δεν υπήρχαν οι όροι «χορηγοί» και «τηλεοπτικά δικαιώματα». Ο Κοκκάλας αντιλαμβάνονταν ότι χωρίς οικονομική βοήθεια, δεν θα μπορούσε να μακροημερεύσει η παρουσία του ΑΟΞ στην Α' Εθνική, όπου η ομάδα είχε ανέβει μετά από μια ξέφρενη πορεία την περίοδο 1988-1989. Αναζητούσε λοιπόν μια πιο βιώσιμη αλλά και πιο μακροπρόθεση λύση για την χρηματοδότηση της ομάδας και την βρήκε στο πρόσωπο του Πανόπουλου. Κάπως έτσι έγινε ο αρραβώνας, που αρχικά προέβλεπε μια τριετή συμφωνία χορηγίας, αλλά πολύ σύντομα οδηγήθηκε σε γάμο και αγορά του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών από την «ΒΙΑΜΑΡ».

Μέχρι τότε η σχέση του Πανόπουλου με την Ξάνθη είχε να κάνει με το... κυνήγι. Ο ιδιοκτήτης της Skoda είναι φανατικός κυνηγός και ανέβαινε συχνά στην Θράκη για αυτόν τον λόγο, κάτι που εξακολουθεί να κάνει ακόμα και σήμερα. Σε μια από τις εκδρομές του για αυτό το σπορ στον Έβρο, ο αντιπρόσωπος της Skoda στην Ξάνθη Λάκης Σαρχόσης του έριξε την ιδέα να εμπλακεί η ΒΙΑΜΑΡ στην ομάδα, που απεγνωσμένα αναζητούσε χρηματοδότη. Ο Πανόπουλος δεν είχε ενθουσιαστεί αρχικά με την ιδέα και σε μια προσπάθεια να ντριπλάρει, έριξε στο τραπέζι ως όρο το «να αλλάξει η ομάδα όνομα», κάτι που όμως δεν επέτρεπε τότε ο αθλητικός νόμος. Ωστόσο ο τελευταίος άλλαξε και επέτρεψε δίπλα σε ομάδες να μπορούν να μπουν τα ονόματα εταιρειών και κάπως έτσι υπογράφτηκε στις 10 Οκτωβρίου του 1991 η συμφωνία που μετέτρεπε τον ΑΟΞ σε Skoda Ξάνθη. Η θρακιώτικη ομάδα γίνονταν η πρώτη ελληνική που αποκτούσε ονοματεπώνυμο.

Η κίνηση αυτή είχε βρει τότε φανατικούς υποστηρικτές αλλά και ορκισμένους εχθρούς. Οι ρομαντικοί δεν θα μπορούσαν εύκολα να δεχτούν ότι η αγαπημένη τους «Αοξάρα» θα λεγόταν τώρα Skoda Ξάνθη. Τα συμβόλαια υπεγράφησαν και ανάμεσα στα άλλα, προβλέπονταν χορηγία ύψους 40 εκατ. δραχμών από την «Βιαμάρ» στην ομάδα και οκτώ αυτοκίνητα για τις ανάγκες της ΠΑΕ, επιπλέον 18 εκατ. σε περίπτωση εξόδου στην Ευρώπη, ένα αυτοκίνητο ως δώρο στον καλύτερο παίκτη της ομάδας κάθε σεζόν, την διάθεση του γηπέδου για την προβολή της ομάδας αλλά και την αλλαγή της εμφάνισης με νέο ντιζάιν που θα πρότεινε η αυτοκινητοβιομηχανία, με απαραίτητη όμως την διατήρηση των χρωμάτων.

Τα χρόνια πέρασαν και στην διάρκειά τους αυτός ο τελευταίος όρος παραβιάστηκε, αλλά πλέον ο Χρήστος Πανόπουλος δεν ήταν απλά χορηγός αλλά ιδιοκτήτης. Το κόκκινο του ΑΟΞ έγινε πράσινο (λόγω Skoda) και αργότερα μωβ, με αποτέλεσμα πολλοί φίλαθλοι να αντιδρούν με διάφορους τρόπους και κυρίως με την αποχή τους από τις εκδηλώσεις της ομάδας. Και ο ίδιος όμως ο Χρήστος Πανόπουλος δεν ήταν ο τύπος που θα επεδίωκε να έρθει κοντά στον κόσμο, κάτι που του «χρεώνεται» από πολλούς ακόμα και σήμερα – μέχρι που υπήρξε αυτό το περίφημο ξέσπασμα, όταν η ομάδα κινδύνευσε άμεσα με υποβιβασμό έπειτα από δύο δεκαετίες στο μεγάλο πρωτάθλημα και γλίτωσε την τελευταία αγωνιστική.

Πολλοί ήταν οι ποδοσφαιριστές που ανδρώθηκαν ποδοσφαιρικά στην Ξάνθη και πήραν μεταγραφή για τις παραδοσιακά μεγάλες ομάδες της χώρας. Μαρίνος Ουζουνίδης, Βεριντιάνο Μαρτσέλο, Νίκος Κωστένογλου, Χρήστος Μαλαδένης, Τριαντάφυλλος Μαχαιρίδης, Ζήσης Βρύζας, Παρασκευάς Άντζας, Άκης Ζήκος και πιο πρόσφατα ο Βασίλης Τοροσίδης είναι ορισμένοι μόνο από τους παίκτες που φορώντας τη φανέλα της Skoda κατάφεραν να στρέψουν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω τους και δόθηκαν έναντι σημαντικών χρηματικών ποσών σε μεγάλες ομάδες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Παράλληλα, η ομάδα σταθεροποιήθηκε στις κορυφαίες επαρχιακές της χώρας και δέκα χρόνια μετά την εξαγορά της από την «Βιαμάρ», την περίοδο 2001-2002, η Skoda έκανε πραγματικότητα ένα όνειρο που ελάχιστοι πίστευαν ότι θα δουν: εξασφάλισε την έξοδο στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ (με προπονητή τον Νίκο Καραγεωργίου). Πέρα από την πολύ καλή πορεία στο πρωτάθλημα και την 5η θέση, η ομάδα έφτασε μια ανάσα στο να αγωνιστεί στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος (ο άλλος μεγάλος καημός που ακόμα δεν έχει εκπληρωθεί), αλλά αποκλείστηκε στα ημιτελικά από την ΑΕΚ στην παράταση. Την περίοδο 2004-2005 η ομάδα τερματίζει 4η και ξαναβγαίνει στην Ευρώπη, ενώ όπως και το 2001-2002 φτάνει στα ημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδος αλλά αποκλείεται από τον Άρη. Την επόμενη περίοδο εξασφαλίζει νέα ευρωπαϊκή έξοδο. Έτσι έρχονται στην Θράκη ομάδες όπως η ιταλική Λάτσιο, που ήταν το βάπτισμα του πυρός, η βρετανική Μίντλεσμπρο και η ρουμανική Δυναμό Βουκουρεστίου.

Από το καλοκαίρι του 2004 η ομάδα αποκτά και νέες εγκαταστάσεις. Μετά από πολλά χρόνια όπου ο ΑΟΞ έπαιζε στο γήπεδο δίπλα στον ποταμό Κόσυνθο, η ομάδα αλλάζει σπίτι και μετακομίζει στα Πηγάδια, όπου ακριβώς δίπλα στο αθλητικό κέντρο της ομάδας χτίζει και το δικό της γήπεδο. Κοιτάζοντας λοιπόν όλα αυτά, ο ιστορικός πρόεδρος της ομάδας Θόδωρος Κοκκάλας, ο άνθρωπος που κόντρα στις αντιδράσεις πήρε την απόφαση να παραχωρήσει τα κλειδιά της Ξάνθης στον Χρήστο Πανόπουλο, αισθάνεται δικαιωμένος για εκείνη την απόφασή του. «Θεωρούσα και τότε αλλά το θεωρώ και σήμερα ότι έγινε ένα πολύ επιτυχημένο deal, αρκετά προχωρημένο για την εποχή του. Θεωρώ ότι έκανα την καλύτερη επιλογή. 21 χρόνια μετά, μπορώ νομίζω με σιγουριά να πω ότι ο χρόνος με δικαίωσε». Και όλα αυτά ξεκίνησαν μια μέρα σαν και τη σημερινή, 10 Οκτωβρίου του 1991...